Nog 2 weken, 1 dag en een paar uur. Dan zitten Edwin, Tom, Pien en ondergetekende in Entebbe. Uganda. 15 Dagen dat er vanalles op het programma staat in ons gezin en die dus vast voorbij zullen vliegen.
Ik kan mijn geluk niet op om Edwin, Tom en Pien, mensen waar ik zoveel van hou, Afrika te laten zien en ervaren.
Ook mij wacht weer een nieuw avontuur nl Uganda. Nu voel ik kriebels in mijn buik. Van de gezonde spanning om veel lieve mensen in Nederland achter te laten. Of zijn het vlinders omdat ik terug mag naar het continent Afrika, waar ik zoveel van ben gaan houden tijdens mijn twee reizen naar Zuid-Afrika.
Wat staat ons daar te wachten?
Allemaal mooie donkere mensen met een lach die je tegemoet schittert? . Zang en Dans, samen met elkaar? De natuur waar je stil van wordt om de rust te voelen die langzaamaan bezit van je neemt? Verdrietige ogen omdat zovelen dierbaren hebben verloren aan AIDS?